श्रीमानद्वारा श्रीमतीको निर्मम हत्या : शव फालेर हराएको नाटक !

गामघर डेस्क

विराटनगर । एक अर्काप्रतिको अविश्वास, शंका र पारिवारिक कलहले कस्तो भयावह रूप लिन सक्छ भन्ने जिउँदो उदाहरण मोरङको विराटनगर महानगरपालिका–१५ मा देखिएको छ। एउटा सामान्य देखिने दाम्पत्य सम्बन्धभित्र लुकेको शंकाको आगो अन्ततः यस्तो बिन्दुमा पुग्यो, जहाँ श्रीमानले आफ्नै श्रीमतीको ज्यान लिने जघन्य अपराधसम्म गर्न पछि परेनन्। चैत ५ गते मध्यराति, जब सहर निद्रामा थियो, ३२ वर्षीया कोमल कुमारी साह आफ्नै घरको ओछ्यानमा मृत्युसँग जुधिरहेकी थिइन्। तर त्यो मृत्यु प्राकृतिक थिएन—त्यो थियो योजनाबद्ध, क्रूर र अमानवीय हत्या। हत्यारा थिए, उनकै जीवनसाथी ३५ वर्षीय रोशन साह।
प्रहरी अनुसन्धानका अनुसार रोशन साहले आफ्नी श्रीमतीमाथि विवाहेतर सम्बन्धको आशंका गर्दै आएका थिए। सामाजिक सञ्जाल विशेष गरी टिकटकमा अन्य व्यक्तिसँग भिडियो बनाउने र फोटो खिच्ने गतिविधिले रोशनको मनमा शंका गहिरिँदै गएको थियो।यही शंकाले अन्ततः विकराल रूप लियो। घटनाको रात रोशनले कोमललाई उनकै साडी र गलबन्दी प्रयोग गरेर घाँटी कसेर हत्या गरे। एकछिनको आवेग नभई, यो अपराध योजनाबद्ध रूपमा गरिएको देखिएको प्रहरीले जनाएको छ।
‘फिल्मी शैली’ मा अपराध लुकाउने प्रयास
जिल्ला प्रहरी कार्यालय मोरङका डीएसपी लीलाराज लामिछानेका अनुसार हत्या पछि रोशनले अपराध लुकाउन निकै चलाखीपूर्ण योजना बनाए। चैत ६ गते बिहान सबेरै उनले श्रीमतीको शवलाई हातखुट्टा बाँधेर तन्नामा बेरेर पोको बनाए।त्यसपछि प्रदेश १–०२–००३ ह ५७०७ नम्बरको सिटी सफारी प्रयोग गरी घरबाट करिब ४ किलोमिटर पूर्व विराटनगर–१७ स्थित छाला फ्याक्ट्री नजिकैको कल्भर्टमुनि शव फालिदिए।
प्रहरीका अनुसार उनले जानाजानी दुर्गन्धित क्षेत्र रोजेका थिए—जहाँ फोहोर फालिने र छाला प्रशोधन हुने भएकाले शव कुहिँदा आउने गन्धले कसैलाई शंका नलागोस् भन्ने उद्देश्य थियो।सिसिटिभी क्यामेराबाट बच्न उनले अप्ठ्यारो बाटो प्रयोग गरेको पनि अनुसन्धानमा खुलेको छ। यी सबै तथ्यहरूले घटनालाई ‘फिल्मी शैलीको अपराध’ जस्तै बनाएको प्रहरीको भनाइ छ।हत्या गरेर मात्र रोशन रोकिएनन्। उनले आफू निर्दोष देखाउन अर्को योजना बुने।घटनापछि उनी श्रीमतीको माइती घर पुगेर सामान्य व्यवहार गर्न थाले। चैत ८ गते उनले इलाका प्रहरी कार्यालय रानीमा ‘श्रीमती हराएको’ भन्दै निवेदन समेत दिए।उनको यो कदमले सुरुमा प्रहरीलाई समेत भ्रममा पारेको थियो। तर, सत्य धेरै समय लुक्न सकेन।
चैत १० गते साँझ करिब ६ बजे स्थानीय बासिन्दाले कल्भर्टमुनि शंकास्पद पोको देखेपछि प्रहरीलाई खबर गरे। तत्काल इलाका प्रहरी कार्यालय रानीका प्रमुख कविन राईको टोली घटनास्थलमा पुग्यो।शव निकालेर पहिचानका लागि परिवारलाई बोलाइयो। मृतकको शरीरमा रहेको चुरा, औँठी र विशेष गरी हरियो साडीका आधारमा माइती पक्षले शव कोमलकै भएको पुष्टि गर्यो।त्यसपछि घटनाले नयाँ मोड लियो।
प्रहरी अनुसन्धान र स्वीकारोक्ति
प्रहरीले प्रारम्भिक चरणमा रोशनलाई नियन्त्रणमा लिए पनि उनले हत्या स्वीकार गरेका थिएनन्। तर निरन्तरको सोधपुछपछि अन्ततः उनले अपराध स्वीकार गरे।पक्राउ परेको दिन साँझसम्म मौन रहेका रोशनले भोलिपल्ट बिहान करिब २ बजे मात्र श्रीमतीको हत्या गरेको र शव व्यवस्थापनमा आफ्ना दाइ दिपेन्द्र साहको सहयोग रहेको स्वीकार गरेका थिए।
घटनामा संलग्न रोशन साह र उनका दाइ दिपेन्द्र साहलाई जिल्ला अदालतबाट ५ दिनको म्याद थप गरी अनुसन्धान अघि बढाइएको जिल्ला प्रहरी कार्यालय मोरङले जनाएको छ।इलाका प्रहरी कार्यालय रानीले थप अनुसन्धान गरिरहेको छ। प्रहरीले अझै पनि घटनाको सम्पूर्ण पृष्ठभूमि, पारिवारिक अवस्था र अन्य सम्भावित कारणहरूबारे विस्तृत अनुसन्धान जारी राखेको छ।यो घटना केवल एक परिवारको त्रासदी मात्र होइन, समाजका लागि गम्भीर चेतावनी पनि हो। शंका, अविश्वास र संवादहीनताले कसरी एउटा सम्बन्धलाई विनाशतर्फ धकेल्न सक्छ भन्ने यो दर्दनाक उदाहरण हो।विशेषज्ञहरूका अनुसार दाम्पत्य सम्बन्धमा देखिने शंका र तनावलाई समयमै संवाद, परामर्श र समझदारीबाट समाधान गर्न सकिन्छ। तर त्यसलाई दबाएर राख्दा वा गलत दिशामा लैजाँदा परिणाम यस्तै भयावह हुन सक्छ।
विराटनगरको यो घटनाले देखाएको छ—मानिसको मनमा पलाएको सानो शंका यदि नियन्त्रण गर्न सकिएन भने त्यसले अपराध, हिंसा र मृत्यु जस्ता चरम परिणाम निम्त्याउन सक्छ।कोमल कुमारी साहको हत्या केवल एक आपराधिक घटना मात्र होइन, यो सामाजिक सम्बन्ध, विश्वास र मानसिक अवस्थाको गम्भीर विफलताको कथा हो।अब प्रश्न उठ्छ—यस्ता घटनाबाट समाजले कहिले पाठ सिक्ने?

प्रकाशित मिति: २०२६-०३-३० , समय : १३:४०:५१ , 4 hours अगाडि